Stoere taal en licht ontvlambaar gemoed
Net als de Britse zender Channel Five had RTL 4 half november een bijzondere gast. De blonde, in haar gezicht verminkte Marjorie nam een deel van het nieuws in Editie NL voor haar rekening. De commerciële zender wil hiermee de vooroordelen tegen mensen met een misvormd uiterlijk wegnemen. Een nobele gedachte. Aapjes kijken vinden Nederlanders leuk en het is goed voor de kijkcijfers.
Dankzij de uitzending rolt een golf van hoop door ons land. Dit zorgt binnenkort voor bijzondere taferelen. Stakkerds met een verminkt gezicht gaan massaal de straat op. In dorpen en steden verspreidt het nieuws zich als een rennend vuurtje. Eindelijk krijgen mensen met een verminkt uiterlijk de kans om hun lang gekoesterde droom waar te maken: een carrière bij de televisie. Na jaren vruchteloos solliciteren toch nog die oppepper voor hun verminkte zelfvertrouwen. Hoe je aan je verminking komt, dat maakt niet uit. Een cafébrand in Volendam, psoriasis of de verkeerde Avon-crème, alles is goed. Het gaat om het eindresultaat.
In Drenthe omhelzen de ouders van Marietje elkaar. Binnenkort kunnen ze wél trots zijn op hun dochter. Nauwelijks bekomen van haar afgang bij Popstars, zien zij voor het schaap een nieuwe kans. De stumperd mag mee naar boven. Ze gaan naar mama's beautykamer, waar de zonnebank glimlachend wacht. 's Middags heeft papa in het geniep de afstandsbediening vakkundig gemold. En als mama haar dochter onder de zonnebank achterlaat, draait zij in het voorbijgaan de urenteller een tandje hoger. Na het fatale zonnebad wrijft de vrouw over de grauwwitte huid van het lelijk verbrande gezichtje. Glimlachend zegt ze: "Huil maar niet kindje. Morgenvroeg meld ik je aan bij RTL 4." Geweldig is dat toch! Je kind verminken omwille van haar carrière omdat zij anders geen schijn van kans heeft. Dat is pas moederliefde.
Echte stoere binken hebben geen ouders meer nodig voor een baan. Hun carrière regelen ze voortaan zelf. Een verminkte tronie is hot. Die saaie gezichtspiercings zijn passé. Verminkingen moeten opvallender en duurzamer. Ze hebben gelijk. Het heeft iets heldhaftigs om op oudejaarsavond met je neus boven een Widowmaker te hangen tot de bom barst. Deformeren op hoog niveau wordt binnenkort een nieuwe subcultuur. Gezichtsmisvorming als agressief modeverschijnsel. Vermink je piercingkop en je toekomst zit geramd. Na de Gothic en de Emo's krijgen we straks de Deformers. Stoere taal, licht ontvlambaar gemoed en een duurzame gezichtstooi. Alles voor de ontwikkeling van je eigen identiteit.
Grote afwezige in dit feestgedruis is Erland. Stoere Erland die zijn galstaart in blonde Wendy boorde. Hoe gaat hij zich hier weer uit lullen? Hij kan die mensen niet blijven afschepen met een gastrolletje in Editie NL. Hij heeft ze hoop gegeven en zal nu met iets groots moeten komen. Iets spectaculairs. Die verminkte stumperds willen een baan. En de kijkers willen amusement. Hij moet op zijn minst met een nieuw spelprogramma komen. Een programma met uitsluitend uiterlijk verminkte presentators en spelers. Als beginnetje. Een handreiking. En voor de kids natuurlijk een programma met verminkte kinderen. Telekids nieuwe stijl. Van zulke programma's houden Nederlanders.
Het is te begrijpen dat Erland weinig feestzin heeft. Want hoe moet dat straks? Al die lekkere wijven met hun mooie smoeltjes moet hij gaan inruilen voor drammende ongeluksvogels met een verminkt gezicht. Dat was ook weer niet zijn bedoeling. Dus speelt hij verstoppertje. Als het moeilijk wordt is Galbaard weg.
Heel Nederland fluistert dat de programmabaas van RTL 4 moeite heeft met volwassen worden en hij denkt dat niemand dat weet. Als Kas van Iersel zijn biezen pakt omdat hij geen vast contract krijgt, komt Erland met een van zijn flauwe, doorzichtige smoesjes. Kas kwam een keer te laat omdat hij zich had verslapen en dat pikte Erland niet. Heel Nederland lacht zich er weer kapot om. En als hij voor de ogen van zijn vrouw en kinderen met Wendy tongt is Erland verongelijkt als de roddelbladen dit verklappen. Kort daarna hielden Erland en Wendy werkoverleg, vandaar haar dikke buik. Niet te verwonderen dat Beau daar de benen nam.
En Marjorie? Zij weet intussen dat je beter af bent met een afgrijselijk gezicht dan met een afgrijselijk karakter.
Auteur: Kiki Koning 05-12-2009
Homepage
Hij komt, ziet en overwint
Binnenkort komen er computers die onze gemoedstoestand kunnen herkennen. Onze boosheid, angst, afkeer, vreugde, treurnis en verwondering, niets blijft voor deze computer verborgen. De ontwikkelaar van dit vernuftige computersysteem is de Delftse onderzoeker Dragos Datcu. Zijn vinding combineert gezichtsuitdrukkingen met emoties in stemgeluid en is zelfs in staat om emoties af te lezen van bewegende hoofden.
Datcu wil de mensheid meteen geruststellen: zijn vinding wordt niet gebruikt om de mens te vervangen, dat lijkt enkel zo. De emotierobots zijn uitsluitend bedoeld om met hun kunstmatige intelligentie de menselijke mogelijkheden aan te vullen en te vergroten. Als ik dat soort kretologie lees voel ik altijd van die geniepige beestjes op mijn rug. Van die beestjes in schreeuwerige kleuren met prikpootjes die mijn huid tergen. Denkt die Delftse Willie Wortel nu echt dat de mens na de komst van die robot plotseling geen behoefte meer heeft om grenzen te overschrijden?
Volgens promotor Leon Rothkrantz zijn de robots heel geschikt voor toepassing in beveiligingssystemen. Daar zaten we net op te wachten. Echt een wereldidee voor een land waar notarissen vastgoedfraude plegen, patiëntendossiers fluitend worden gehackt en veroordeelde mensenhandelaren als Saban B. ontsnapverlof krijgen.
Datcu's bedenksel maakt ons land straks nog amusanter. Om de status van emotierobot te verwerven heeft zo'n ding de hulp nodig van een mens, een robotassistent. Die persoon leert de robot alles aan. Blijdschap wordt beloond en boosheid bestraft. Saboteurs en andere gegadigden zitten met gespitste oortjes klaar. Koud kunstje dit keer: robot dupliceren, hem de kwaadwillige methoden van jouw groepering aanleren en strijden maar.
Voor gemaskerden en boerkadragers wordt het ook een stuk geriefelijker met die robots. Maar mensen met epilepsie of het syndroom van Gille de la Tourette zijn straks de klos. Roep je met zenuwtrekkende mond spontaan: "hoer" of "ruknicht", word je door de robot zonder pardon opgepakt en afgevoerd. Mensen die aan spierspasmen lijden zijn voor die emotierobot ook niet veilig. Een spontaan uitschietende arm of onverwachte grimas straft hij rigoureus af. Om dergelijke risico's uit te bannen zal de overheid die stakkerds in de toekomst en masse opbergen in een aparte wijk. De ticwijk. Dat worden de prachtwijken van Datcu. En gul als het kabinet is komen er in deze wijk aangepaste robots. De emotieticrobots.
Maar ook mensen zonder aandoening kunnen door de emotierobots behoorlijk in de problemen komen. Sterker nog: de hele bevolking kan door die kunstmensen in de ellende raken. In het artikel las ik dat die emotierobot standaard vijf procent van onze emoties onjuist interpreteert. Vijf procent! Een moment twijfelde ik aan mezelf, maar het stond er echt. Vijf procent! Als ons land in de toekomst niet ontregeld raakt door oorlog of natuurrampen, dan is het wel door de imperfectie van een emotierobot. We kunnen voortaan incalculeren dat gebouwen vol met mensen zich spontaan sluiten, chemische fabrieken plotseling hun ketels openen of internet en satellietzenders op cruciale momenten falen.
Gelukkig wordt Datcu's uitvinding niet meteen in het diepe gegooid. Zijn kunstmens wordt eerst uitgetest op hoogbejaarden. Vijf procent missers is dan minder erg. Ik stel me voor hoe mijn oude dag eruitziet als ik hoogbejaard ben. Als klassieker neem ik mijn intrek in een robottestpand, op een industrieterrein. Iedereen heeft er een eigen kamer met een uniform, eigentijds interieur. De achterwand vol computerapparatuur, in het midden een roestvrijstalen tafel met daarop een Kaaps viooltje, als herinnering aan een vorig bestaan. Ik slijt daar mijn dagen met de emotierobot van mijn keuze. Een lekker ding in een Dennis Stormuitvoering. Appetijtelijk kontje strak in de jeans, lief onschuldig koppie, zijn lichaam omgeven met een zachte notengeur. Ik zou hem een koosnaampje geven, Bunny denk ik. Bunny registreert alles. Mijn gezichtsuitdrukkingen, zelfgesprekken en bewegingen. Als ik tekenen van verveling vertoon pakt Bunny een kaartspel uit de kast omdat hij weet dat ik daar zo van houd. Bunny doet alles voor me. Hij droogt me af na een bad, helpt me op het toilet en stopt me in als ik ga slapen. Zo bespaart de overheid geld en ben ik niemand tot last.
Voor werknemers in de ouderenzorg ziet de toekomst er ook iets anders uit. Zij worden in robotfabrieken tewerkgesteld als robotassistent, om de robot zoveel mogelijk menselijke trekjes aan te leren. Voortaan geen mevrouw Zaad-Loos helpen met eten of meneer Gladpootjes van zijn bevuilde luier ontdoen. De emotierobot komt, ziet en overwint.
Misschien krijgt Datcu spijt en werkt hij verder om zijn vinding te verkleinen tot een minuscule chip die in een mensenbrein past.
Auteur: Kiki Koning 15-11-2009
Homepage
Wat nou tradities
De Amerikaanse supermarktketen Wal-Mart heeft zijn assortiment met een bijzonder artikel uitgebreid.
Naast urnen, pistolen en munitie verkoopt Wal-Mart nu ook doodskisten. Je kunt er kiezen uit gewoon staal, roestvrij staal of brons, allemaal met een handgemaakt crêpe interieur. Voor een kleine negenhonderd euro ben je koopman.
Die Wal-Martjongens zijn niet gek. Amerikanen weten dat Nederland graag overal bij wil horen, liefst als toppertje. Wat ze ook weten is dat Nederlanders en hun tradities moeilijk van elkaar zijn te scheiden en daar ligt hun uitdaging. Daarom schudden ze regelmatig hun kussen met nieuwigheden uit over de oceaan om zo hun vindingen over te laten waaien naar ons kikkerlandje. Fastfood, benzineslurpers, overgewicht en niet te vergeten supermarktdoodskisten. Enkel om onze tradities te mollen.
De inborst van Nederlanders is anders dan die van Amerikanen. Wij hechten aan tradities, ons land staat er bol van. Neem nou onze religieuze begrafenis. Vóór je dood zoek je bij een uitvaartbedrijf je boeltje uit. Een kist die jij mooi vindt, je lievelingsmuziek en niet te vergeten de koffietafel of het buffet voor de nabestaanden. Zo'n bedrijf regelt alles. Je wordt netjes opgebaard, je dierbaren krijgen een kleine week de tijd om afscheid van je te nemen. Op de laatste dag word je overgebracht naar de kerk waar tijdens een dienst jouw muziek wordt gespeeld. Je ligt er vorstelijk bij met rondom je houten demie bloemstukken in je lievelingskleur. Na de dienst volgt een stoet dierbaren de dragers naar de begraafplaats. Je naaste familie strooit een schepje aarde op je kist en elke genodigde mag daar één bloem aan toevoegen. Dat is een traditie die mij tot tranen roert.
Nederlanders in crisistijd hechten meer aan tradities. We omarmen ze steviger dan ooit. Het moet weer gezellig worden in huis. Pretparken worden taboe. De speeltuin op de hoek wordt weer aanbeden en op zondagmiddag pellen we Fair Trade pinda's met ons gezin. We neigen naar solidariteit met onze eigen stamgenoten. We willen ineens weer laten zien wie we zijn en waar we staan.
Soms verdwijnen tradities, maar in Nederland niet zo gemakkelijk. Pas als ze ons dagelijks leven echt in de weg gaan staan zeggen we ze vaarwel. De traditie van kinderen 'krijgen' bijvoorbeeld. Die is bij de autochtone Nederlander allang verdwenen. Kinderen 'neem' je nu. Op zondag naar de kerk gaan in je nette kleren is ook niet gaaf meer. Dat is wel weer een vooruitgang. Ik word nog steeds duizelig als ik terugdenk aan mijn kindertijd waarin mijn zondagen werden vergald door die zwarte lakschoentjes die als een bankschroef mijn kindervoetjes afknelden.
Maar als eerdaags het stars and stripeskussen opnieuw wordt uitgeschud, kopen wij binnenkort ook onze doodskist in de supermarkt. Ook wij laten onszelf dan in de benzineslurper van de buurman afleveren op de begraafplaats. En daarmee gaat weer een traditie naar de ratsmodee. Ik ril als ik denk aan de lugubere voordelen die de supermarktkist volgens de Amerikanen heeft. Je kunt hem ruim tevoren in het zijkamertje of de berging neerzetten en er elke dag een poosje in gaan liggen. Zo wordt je dood minder confronterend en slinken je angstgevoelens. Bovendien is de kist goedkoop. Waarom veel geld uitgeven aan zinloze tijdsbestedingen als tradities, is hun redenering. Zinloze tijdsbestedingen, daar hebben Nederlanders ook een traditie van gemaakt: de traditie van het tijdsbestedingsonderzoek. Hierin wordt onderzocht hoeveel tijd Nederlanders per etmaal verkwanselen.
Moslims vinden de Nederlandse tradities al helemaal niks. Ze hebben enkel last van ons bekrompen poldergedoe. Je zou er ook wanhopig van worden als je als Arabier in je galabaya met je Arabische trolley vol verkeerde tradities eindeloos staat te stampvoeten tot jouw feestdagen door je autochtone landgenoten worden overgenomen. Dan zou je toch met je allochtone vuist op tafel willen slaan? Je bent tenslotte niet voor niets van ver gekomen, daar moet iets tegenover staan. Je wilt hier gewoon je eigen ding. Liefst snel.
Waar halen wij autochtonen toch de arrogantie vandaan om onze kleinburgerlijke, overdreven poldertradities te willen handhaven. Multicultureel moeten we zijn. Weg met die flauwekul van beschuit met muisjes en haringhappen. Weg met de kerstboom en die goddeloze verlichting die in december van onze huizen hoerenkasten maakt. Weg met die onzin. Vervang Sinterklaas door het offerfeest en maak van Pasen een suikerfeest. Dan zijn we goed bezig. Als ik naar een moslimland emigreer worden daar immers mijn Nederlandse feestjes ook gewoon opgenomen in hun wetgeving.
Zo. Ik ga eerst eens met een mok koffie en één koekje lekker traditioneel naar het achtuurjournaal kijken.
Auteur: Kiki Koning 07-11-2009
Homepage
Dan denk ik nog fijnere dingen
Citroenen maken ons leven binnenkort minder zuur. De Engelse versfruit leverancier Greencell meldt dat het tekort aan verse citroenen steeds groter wordt, terwijl de vraag toeneemt.
Dit tekort heeft te maken met de klimaatverandering. Zo zal de citroenteelt in Argentinië door vorst vaker last krijgen van misoogsten. In Zuid-Afrika, Turkije en Spanje wordt door de droogte het formaat van citroenen steeds kleiner. De bomen laten hun vruchten vallen door de extreme hitte. De citroenoogsten in die drie landen leveren bijna veertig procent minder op. Dat is heel wat.
Het citroengebruik in Europa is enorm. In mijn keukenkastje ontdekte ik maar liefst negen verschillende reinigingsmiddelen die natuurlijke citroen bevatten. De rest van mijn jacht leverde vijf doosjes citroenthee, een fles citroenjenever, een fles citroenbrandewijn, een verloren gewaand knijpcitroentje en een wc verfrisser op. Verder een berg cosmetica met citroen plus natuurlijk het waterreservoir van mijn sjieke Rainbow stofzuiger: dat verwen ik elke zuigronde met een halve pipet citroenolie.
Het is te begrijpen dat wij gek zijn op citroen. Het ruikt lekker fris, het maakt goed schoon en het houdt levensmiddelen langer vers. De geur van citroen geeft mij altijd van die positieve gedachten en zo'n opgewekt gevoel. Als ik een van die flacons open en de frisse citroengeur opsnuif, dan heb ik ineens het idee dat alles in huis minder vuil is. En als de klus erop zit denk ik nog fijnere dingen. Over zon, zee, strand en mooie mannen. Wat een mirakel dat zo'n zuur vruchtje mij zoveel genot kan bezorgen. Maar als onze citroenhartstocht alsmaar groter wordt en de oogsten kleiner, dan loopt dat op een keer spaak.
Er zal een oplossing moeten komen. Het alternatief is dichterbij dan we denken. Niet alleen citroenen bevatten citroenzuur, maar ook de meeste levende wezens maken in hun lichaam citroenzuur aan. Vooral bepaalde dieren zijn erg goed in het fabriceren van citroenzuur. Stieren zijn er zelfs heel erg goed in. Waarschijnlijk draait hun citroenfabriekje het beste van alle zoogdieren. Hun sperma zit boordevol citroenzuur en nog meer fijne spullen.
Sinds 2008 heeft in Engeland iedereen de mond vol van stierensperma. Een Londense kapper behandelt het haar van de klanten met sperma van Aberdeen-Angus-stieren. Het sperma wordt in een conditioner verwerkt en gebruikt om gespleten haarpunten te bevechten. Kapper Hari! masseert het proteïnegoedje in je haar. Voor een goede opname door de haarwortels geeft hij je hoofd een stoombehandeling en na een poosje heb je dan een lekkere kop met dik, zacht haar. Hari! heeft honderden producten uitgeprobeerd en zijn conclusie is dat stierensperma de beste resultaten geeft.
Niet alleen de Engelsen zijn enthousiast over deze bijzondere toepassing van sperma. In Noorwegen hebben knappe koppen ontdekt dat crèmes waarin stierensperma is verwerkt ook een weldaad zijn voor de huid. Hoe zouden ze daar toch achter zijn gekomen. Volgens de Noren zijn de positieve eigenschappen van stierensperma maar liefst dertig keer sterker zijn dan die van vitamine E. De voedzame stierenproteïnen, het zelf gefabriceerde citroenzuur en de fructose zorgen voor een wonderlijk brouwsel dat werkt als een natuurlijk antioxidant. Vooral bij toepassing in anti-aging crèmes zijn de resultaten verbluffend. Ook voor zonaanbidders is stierensperma een uitkomst. Crèmes, lotions en oliën met stierensperma beschermen de huid veel beter tegen schadelijke UV straling met als aardig voordeel dat je er na langdurig zonnen niet als een gerimpeld appeltje uit gaat zien. Kortom, een uitkomst voor de cosmetische industrie.
Zelfs in levensmiddelen is vervanging van de citroen door stierensperma aan te raden. Het is uitstekend geschikt als antioxidant. In schoonmaakmiddelen mag stierensperma zeker niet ontbreken. De stier levert standaard citroenzuur voor een goede reiniging, het glansgehalte van sperma is hoog en het beschermt je handen tegen schraalheid. Stierensperma is niet zomaar iets. Je kunt het zelfs gebruiken als geneesmiddel bij mensen met een vitamine E-tekort.
De voordelen van stierenspermaproductie overtreffen die van de citroenteelt. Stieren hebben nooit last van mislukte oogsten. Hooguit een keertje hoofdpijn, maar dat mag. Hun sperma is reukloos, dat is mooi meegenomen. De verwerking ervan is gemakkelijk; je hoeft niets te pellen of te persen, enkel maar te schenken. Bovendien biedt de productie van stierensperma een nieuwe toekomstmogelijkheid voor onze boeren. Een goed gevulde stal met stieren en dummy's is ook beter voor het milieu én voor onze gezondheid. Onze vleesconsumptie moest al drastisch omlaag. Dat kan nu in een moeite door. Bovendien drukt massaproductie de spermaprijs. En ook niet onbelangrijk: In de vriezer blijft sperma heel lang houdbaar.
Was het alvast maar binnenkort. Dan kan ik voortaan na het dweilen denken aan zon, zee, strand, mooie mannen en grote stieren.
Auteur: Kiki Koning 01-11-2009
Homepage
|
|
Links:
