Met Kerstmis een versierde boom plus stal in je huis is allang niet meer voldoende. De kersttaferelen rukken zienderogen op. Tuincentra en bouwmarkten staan er vol mee. Complete dorpen en steden leggen ze aan om de bezoekers tot een aankoop te verleiden. Zodra je je eerste kersttafereel in huis hebt, wil je meer, terwijl je dat echt niet van plan was. Een soort tafereelverslaving.

Mijn buren zijn ook verslaafd. Aan de kersttaferelen. Tijdens de feestdagen staat daar op elk vrij plekje in huis zo'n attractie. Van de week was er iets loos. Ik trof ze in de keuken, beiden met een verbeten grimas op hun gezicht. Hij leek wat ouder, ook iets kleiner en zij trok met korte, venijnige rukjes het laatste brood voor de vogels uiteen. Toen troonde ze mij opgewonden mee naar de laptop. Op het scherm stond een boze e-mail, gericht aan de Gamma, maar de e-mail kwam steeds terug en dat wakkerde het vuurtje in haar verder aan.

Zij waren die ochtend vroeg naar de Gamma gereden, vanwege de kortingsdag. Bovenop de kerstartikelkorting kreeg je een extra dagkorting van 15%. De buurvrouw werd in de bouwmarkt meteen verliefd op een kerststation met rijdende trein en haar liefde werd nog sterker toen zij uitvond dat de totale korting neerkwam op 65%. Maar de kassière toonde zich onwillig, zij ging niet verder dan 15%. Zelfs na een kijkje bij de kortingsborden hield ze haar poot stijf. Dag korting dus.

Natuurlijk de Gamma weer, was mijn eerste gedachte. Ik koop er nooit meer iets, omdat het haantjesgehalte er nogal hoog ligt. Hun filiaal in Hoorn is zo vrouwonvriendelijk, dat dames daar eerst uit moeten leggen waar ze het apparaat voor nodig hebben, voordat ze het mogen huren. En het wordt nog fraaier. Wanneer je daar als vrouw advies vraagt over een te klaren klus, gaan bij zo'n medewerker direct de veren omhoog. De Gammahaan recht zijn schouders, duwt zijn borst vooruit en kijkt je aan met een vernietigende grimlach. Aan de jarenlange intimidaties van dit bedrijf hield ik een Gammacomplex over. Als ik in de verte een van hun bouwmarkten zie, wil mijn voet direct plankgas.

De volgende dag wint mijn nieuwsgierigheid het; ik wil meer weten over die korting, want ik woon nu tenslotte in Wageningen. In het pand stuit ik op een overdekte kerstmarkt. Aan de kraampjes hangen vrolijke rode bordjes met kortingspercentages, tussen 10 en 50%. Welke korting bij welk artikel hoort geen idee, maar leuk oogt het wel. Het wordt nog amusanter: aan de voorkant van de rij kersttaferelen bedraagt de korting volgens het banier 25%, terwijl deze aan de achterzijde van de rij maar liefst 50% bedraagt. Geen touw aan vast te knopen. Ik vraag de manager om klaarheid. Volgens zijn zeggen is de korting niet ter plekke zichtbaar, die komt pas bij de kassa aan het licht.

Het lijkt op een foute kerstsurprise. Als klant wil je immers direct zien wat de restprijs is na aftrek van de korting. Dat voorkomt vervelende verrassingen en heen en weer geloop bij de kassa. Terwijl ik met een schuin oog naar de doos met het kerststation loer, beaamt de manager dat de manier van korting presenteren voor verbetering vatbaar is.
"Hoe hoog is mijn korting als ik het achterste kerststation met rijdende trein neem?" Ik kijk hem glimlachend aan.
"U mag het meenemen voor de helft van de prijs, mevrouw," zegt hij op vriendelijke toon.
"Maar de kortingsdag is voorbij, anders had ik er 15% bovenop gehad."
"Geen probleem die korting krijgt u ook," is zijn immer vriendelijke antwoord.
Hij begeleidt me zelfs naar de kassa, waar de kassière bij de uitkomst bijna van haar stoel valt.

Mijn Gamma in Wageningen is anders. Daar doen ze niet lullig tegen vrouwen, sterker nog: ze zijn er zo vrouwvriendelijk dat ze katten in gordijnen jagen om de heren erop te attenderen, dat moeders toe is aan een trendy setje Jan des Bouvrie raambehangsels. Mijn Gamma rukt begin december, speciaal voor ons dames, Nordmannen aan. En willen wij met de feestdagen een sfeervol kersttafereel voor een vriendenprijs, dan doet mijn Gamma er gewoon 65% vanaf.

Het is eerste kerstdag. De kerstliedjes schallen door het treinstation dat een ereplaats heeft op de mooiste kast van mijn buurvrouw. Het ding grijnst mij toe. Tien verschillende songs zitten er in zijn bast, die spelen opnieuw en opnieuw en opnieuw . Om gek van te worden.